no other choice?

[materialistic]

mga sis, i need to vent out lang. my husband is an only child. right now, we live with his mom. separated sila ni fil but fil comes here to sleep over every other day since nagka-baby kami. i can't stand my mil and i really really really want to live on our own so bad. problem is, mukhang di daw talaga pwede according to hubby kasi nga only child sha. hindi niya pwede iwan ang parents niya to live alone. but i hate, as in hate, my mil. i can't even stand seeing her face! we disagree on everything. i know she hates me too, so bakit namin pipilitin pa diba? don't i have a choice on this? looks like leaving my husband is the only way i can escape this hellhole.

[trinity_ata]

hi sis! its a big decision for your husband. for me, since you have a baby, your hubby should consider you and your baby first. being the only child is not a reason, pwede naman na humiwalay kayo ng hubby mo ng house, pero medyo malapit sa house ng MIL mo, para nababantayan din ng hubby mo ang MIL mo kahit pano. mahirap makisama sa MIL, i experienced it before, hindi din ako nakatagal, umalis ako sa kanila, pero wala pa kaming baby ni hubby that time. mahirap, kasi nakikipag agawan ka sa attention ni hubby and ang pagiging reyna ng bahay, diba? mas ok na may sarili kang place where you can move freely, so pag ang MIL mo ang dumalaw sa inyo, sya yung mag aadjust sayo kasi place nyo ni hubby yun. discuss these things to your hubby, kasi simula nung nagpakasal kayo and nagkaron ng baby, dapat iba na ang priority ni hubby kasi may bagong responsibilities na sya.  dont rush things, wag ka muna humiwalay sa hubby mo kasi baka mapag usapan pa. kawawa ang baby pag hindi niya kasama si daddy. and sis baka naman kaya mo pang pagpasensyahan si MIL mo. hayaan mo muna sya na gawin ang gusto niya. tapos pag hindi na talaga carry yung ugali niya, sabihin mo na kay hubby. he has the right to know. 

[Mommy France]

Naku sis.. di ba maganda ang relationship niyo ng mister mo for you to think of leaving him because of his mom?

You may want to try our setup with my MIL.
I don't have any ill feelings towards my MIL and in fact I love her very much. Pero I want our own home na ako yung nag-mamamanage still, kapag nag-uusap kaming mag-asawa about our dream home, kasama na palagi yung mom niya sa picture. Since mag-isa na lang din siya, separated, and my BIL is out of the country, nasa isang compound kami.
Magkahiwalay na bahay pero isang area. So nababantayan pa rin namen siya ng asawa ko.

You may want to pursue this option sa asawa mo.
Magkahiwalay kayo ng bahay pero isang area pa rin. Either compound or village.

[materialistic]

mommy trinity: naku 3 yrs na kami kasal ni hubby. nagtry naman ako na maging maayos kami, kahit nung wala pa kaming baby. talagang clash kami eh. ang ayaw ko, gusto niya, ang gusto ko ayaw niya. minsan iniisip ko, dahil ako ang gumagawa kaya ayaw niya. basta lahat ng gawa ko mali. gets mo? nung una competition sa pag-alaga sa hubby ko, ngayon competition sa love and attention ng baby ko. minsan lumalambot loob ko and papalaro ko baby ko sa kanya, then lagi may gagawin shang nakakainis so pinagdadamot ko talaga baby ko from her. pag sinabing bawal, pag di ako nakatingin, gagawin niya. example, sabi ko mainit sa labas, wag ilalabas si baby. umakyat lang ako sandali, pagbaba ko asa labas na sila, sabay ngiti sakin and sabi, dito sa area na ito di naman maaraw. nakakainis yung mga ganung instances diba? very recently, pinakarga ko baby ko sa kanya bago kami umalis, (magvivisit kasi kami ni baby sa parents ko), nung kukunin ko, umiwas baby ko sakin, tapos sabi ko baby let's go na and nagreach out ulit ako ng hands ko to her, sabay umikot si mil away from me and sabi "ayaw ayaw noh? ayaw sama." gagohan diba? these things that she does makes it really hard to like her. and sa 3 yrs na magkasama kami, never gumaan loob ko sa kanya.

nadiscuss narin namin ni hubby to, and yun ang sagot niya, pano naman daw niya iiwan parents niya. nagegets ko point niya. pero so ganun na lang? tiis na lang ako my whole life? parang ang hirap naman nun diba? living with someone you hate.

[Mamie Vera]

sis materialistic hi!

May nabasa ako rito dati sa SP na, "para daw mas mahalin tayo ng mga asawa natin, mahalin daw natin ang nanay nila".

My own perspective: Simula noong mabasa ko ito, mas pinigilan ko ang sarili ko na mag-clash kami ng MIL ko. Imposible ng magmahalan kami ng MIL ko, kaya pakikisama nalang talaga, yung civil lang. Kamuntikan na rin kasi kaming magbanggaan, buti nalang bumukod na rin kami ni mister. Si mister not only son, pero panganay at favorite siya. Ayaw niya rin sanang lumayo kaya ang ginawa namin nasa iisang subdivision lang din kami. Madalas dito MIL ko, same as others, pinupuna, kinukutya, mega correction ever, ang ginagawa ko nalang sis, palabas sa kabilang tainga. In that way, i won my husband's sympathy, hindi lang sa husband ko pati na mga BIL, FIL at mga bilas ko. Naging mabait at mapagkumbaba ako sa tingin nila To the point na sila na mismo ang nagpapagalit sa nanay nila.

In your case sis na only son si mister, pwede mo i-suggest sa kanya yung sinabi ni mommyFrance na bumukod kayo kahit in the same compound or subdivision. Iba pa rin talaga yung nakabukod eh. Pero kahit nakabukod kayo sis asahan mo ganyan pa rin MIL mo, siguro normal na yan sa mga MIL, the only thing that would make a difference is how we deal with it na hindi tayo magmumukhang masama. Sila ang pinakamahirap kalaban, dahil nanay sila ng asawa natin, knowing mga boys, karamihan sa kanila close sa nanay kaysa sa tatay.

At alam mo ba sis ang pinakamalakas din nating sandata? Yun ay ang magiging kakampi ang anak nila. Promise sis, nagwawala sa galit MIL ko pag kinakampihan ako ng asawa ko at iba pa niyang anak. Tips lang, smile na

[mariann]

"There can never be two queens in one kingdom." - that's the principle I live by after all the things that had happened.
 
I empathize with you sis materialistic.  I do.  I can imagine how you feel, how you react.
 
What I did?  I moved out of the house, bringing my baby along together with all the things I literally own.  Got separated from hubby for two months.  Went home to my parent's house.
 
We are still on the adjustment period at that time, tapos si MIL umi-eksena pa plus her helper. 
 
We eventually got back together, through my papa's effort.  Then we moved out after two years because hubby and my mama couldn't get along well since we started our relationship as BF/GF.  Rented an apartment for 6 months until he asked me to go back to their place.
 
Being practical, I agreed, provided we will live separately upstairs (their place is like one house on top of the other - parang apartment na magkapatong pero bahay talaga).  it happened nga until MIL meddled on my houserules, like disciplining my kids, training my helpers, etc.
 
so I erupted, exchanged bad words with her.  i guess she was surprised with how i acted because i have been made a doormat for 3 years.  i said, "you want to know the real me?  well, this is the real me!  i'm not gonna allow you to trample me again because i will surely fight back."
 
now, everything's fine.  we weren't in speaking terms for 3 years after that.  civil lang.  she was not allowed by hubby to go upstairs para iwas gulo. 

[mariann]

sis, i'm not teaching you to follow me.  kung pwedeng madaan sa mahinahong usapan, dyan mo idaan.  ok naman suggestion ni mommy france.  pwede kayong pa-extend sa taas ng bahay with separate stairs, kitchen, rooms, etc.
 
i got fed up with being trampled because i have been trying to live at peace with all of them.  anyway, she'll never know until you say "ouch".

[journeyof3]

agree ako kay mommy mariann dahil I will do the same kung same situation.  Sorry mga mommies pero hindi ako agree na para mas mahalin ako ng asawa ko e dapat mahalin ko nanay niya. Ang pagmamahal e 2 way street, kung ayaw sa akin ng MIL and she's making my life hell... hindi ako magpapaka martyr.  Hindi ko ipagkakait na mahalin ng asawa ko nanay niya and for them to continue a close bond pero kailangan maintindihan ni hubby na may mga bagay na hindi pwedeng pilitin.

agree din ako kay mommy france, lumipat kayo sa malapit sa nanay niya. He and the baby are free to visit his nanay/lola hanggat hindi ka ok wag munang pumunta si MIL sa bahay nyo. Kung gusto ni MIL mag visit sa house nyo both of you must be civil to each other and she must understand na "my house my rules". Pag hindi sya nagbehave and nakipag away hindi na sya ulit welcome, pero try to be civil din if she is going to excert some effort.

[ahyzeyuh]

iba naman ang pov ko

- tamang distansiya lang , start by accepting who she is.. follow with respect of who they are..

if things is not really working, ganon pa rin- mapapagod din yan... learn the art of Dedma

pagnapagod na kakadedma, baka pwedi din daanin sa mabuting usapan.. i guess it would be preferable kung mag-usap na lang kaysa bigla na lang sumabog ang galit at kung ano2 masasamang salita ang lumabas

darating ang araw magiging MIL din tayo , lets put our self sa mother ng mga hubby/wife natin-
how would you feel, how would you react. for sure dami sasagot- definitely not like them- (the bad side of it)

sa ngayon
its not whose gonna win the sympathy ng mga partner nyo, but its more on the mirror of who we are.
 after all it will boils down back to our parents how we are being raised-- bastos, walang modo and all that.

wish you luck sis- maayos din yan

[ea_brea]

agree ako kay sis ahyzeyuh, as much as possible layo ka muna sa MIL mo. not naman physical distance, pero more of sa emotions and psychological part. baka kasi since nasa mindset nyo na hindi kayo magkakasundo kaya hindi talaga kayo nagkakasundo. think positively. and syempre iwasan mo mapunta ka sa "bad side" ng situation, yung ikaw yung makikitang masama. keep your cool, sis. i'm sure there are other worse situations out there na nangyayari sa iba. and it won't be fair to your husband kung iiwan mo siya dahil lang sa nanay niya.

honestly, ganito kami ng tatay ko ngayon. sariling tatay ko na yun, pero puro ka-negahan ang naririnig ko. hindi kasi sya pabor sa BF ko na tatay ng anak ko (to think 7 years na kami magkasama ng BF ko), and my son and i live with my parents (long story) kaya ayun lahat ng negative sa amin 2 sinisisi, pag nagkakasakit anak ko for example. hindi na ako umiimik sa kanya kasi i don't see the point in changing his perception. i let him say what he wants, in the end alam ko naman sa sarili ko na tama ang ginagawa namin and hindi naman niya kami madidiktahan or mako-control sa decisions namin.

[ysLim]

hi TS how are you? have you sorted this out already?

since hindi pwedeng magtiis ka na lang your whole life kasi hindi niya maiwan parents niya and you must understand din where his coming from why he can't leave them, then you sould meet halfway. like what the others have said, bumukod pero hindi malayo sa parents niya. Hindi rin kasi tama na you just give in to your hubby, dapat magbigay din sya. Kung tutuusin dapat kayo na priority niya.

[materialistic]

wala. andito parin ako sis. the only difference is, mas lalo pa akong nagkukulong sa kwarto. para kasi diba sabi nila less talk less mistake. eh para less ang talk namin, kelangan less din ang pagkikita namin, haha! so lagi pag lam ko anjan sha di talaga kami lumalabas ni baby ng room. pag wala sha chaka kami bumababa. tapos worse pa situation ngayon kasi si hubby sa angeles na nagwowork and every sunday lang umuuwi. ako pa ngayon ang iniwan with the wicked witch of the west! kainis talaga! basta ngayon ginagawa ko, hindi ko sha pinapansin. hindi ako nagpapakita as much as possible. lam niya inis ako sa kanya. bastos na kung bastos pero respect should come from both of us. hindi ako naniniwala sa porke mas matanda sha, kelangan sha lagi tama, kelangan sha lang respetuhin. kinaiinisan ko ngayon sa kanya, hilig hilig galawin mga gamit ko. mga food ko sa ref pinamimigay or nililipat ng container ng hindi sinasabi sakin. yung natulog kami ni baby ng 5 days na mama ko, pagbalik ko nakita ko ginamit na yung slippers ko. eh dami dami nyang tsinelas. ang weird diba? buti sana kung ok kami, sige hiram lang sha, pero hello! magkagalit kaya kami. chaka magpaalam man lang muna sha diba? yun yung diperensha kasi dito eh. since house niya toh, feeling niya lahat ng gamit dito kanya din. hay my life is hell talaga mga sis.

[ysLim]

^ apir tayo jan sis, nagkululong sa kwarto when MIL is around. hehe. ganyan din ginawa ko before. out of sight, out of mind! ngayon di na masyado kasi siguro i've adjusted na rin, atchaka kasi halos kami na gumagastos sa bahay so feeling ko may karapatan nako hehe. yan din ang ayaw ko eh yung ginagamit ang things ko when i'm not around. buti sana kung isasauli kung san kinuha pero hindi, hahanapin ko pa ng bongga tapos sasabihin ng helper na "hiniram" pala ni MIL or SIL  ang ginawa ko everytime may mawawala na namang gamit ko, nilalakasan ko boses ko tapos magtatanong kay hubby, "BY, NAKITA MO BAH PULLER KO??? NAWAWALA NA NAMAN! DITO KO LANG NAMAN YUN NILAGAY." pinapakita ko na naiirita ako, tapos tinatago ko na sa mga unlikely places. unfortunately para sa mga things like tsinelas or food, hindi ko talaga maitago. pero mahirap situation mo sis kasi once a week lang si hubby mo uwi. need mo na pahabain ng bongga ang patience mo sis at concentrate ka na lang kay baby, sa mga milestones niya para di mo laging naiisip situation mo.